شهرسازان

عمده مشكلات خالي شدن خيابانها از درختان , زهكشي بد و خفگي ريشه ها , آلودگي هوا , آب و خاك , صدمات ناشي از ساخت و سازها و عمليات عمراني رو زميني- زير زميني و كندن كانالهاي خطوط خدماتي و ... از نبود همكاري هاي درون بخشي و فرا بخشي ناشي مي شود كه فقط در صورت توافق روي يك برنامه ريزي راهبردي جامع و هماهنگ در زمينه مورفولوژي شهري ( شكل شهر ) , حمل و نقل و فضاي سبز شهري مرتفع خواهد شد . وجود رابطه بسيار تنگاتنگ بين مورفولوژي شهري با برنامه ريزي زير ساختهاي حمل و نقل شهري , موضوعي كليدي و بديهي است .

حل معضل ترافيك فقط به اتخاذ يك تصميم راهبردي و برنامه ريزي صحيح و منطقي در اين دو زمينه اساسي و مهم بستگي دارد .                                                                             

در " برنامه ريزي راهبردي مديريت سرزمينهاي شهري " بيش از هر چيز ديگر لازم است تا در خصوص مورفولوژي شهري راهبردي , بويژه براي كلان شهرها  تصميم گيري شود كه در آن صورت تكليف انواع استفاده از زمين به طور هدفمند و پايدار روشن و مشخص خواهد شد . در حال حاضر برنامه ملي آمايش سرزمين در يك چشم انداز 20 ساله تهيه و تصويب شده است . اين موضوع مناسب ترين فرصت براي تصميم گيري در خصوص موضوع بسيار مهمي چون مورفولوژي شهري راهبردي است . زيرا شهرسازي و توسعه شهري يكي از مهمترين محورهاي چنين برنامه اي است . سناريوهاي مطرح در اين زمينه  در كشورهاي پيشرفته به شرح زير هستند :

    در بين دهه هاي 1980 و 1990 شهر لندن به شدت به برنامه ريزي اي استراتژيك نياز پيدا كرد در حالي كه در اين سالها هيچ اتفاقي در اين زمينه رخ نداد . جذب محافظه كاران ، شوراي لندن عظيم تر ( LCC) را در سال 1986 منحل كرد و براي 15 سال بعدي هيچ ساختار اصولي و منتخبي براي لندن وجود نداشت . در گزارش شهرداري در مورد ادامه برنامه شهر لندن چنين آمده است :...

منابع برنامه ریزی شهری و منطقه ای

 و

منابع طراحی شهری

 لندن -  شهري جهاني

   در طول قرن نوزدهم جمعيت شهر لندن از يك ميليون نفر به بيش از هفت ميليون نفر افزايش پيدا كرد . اين شهر نه فقط به بزرگترين شهر جهان بلكه به عنوان عظيم ترين شهر تاريخ نيز شناخته شد .

   در طول قرن بيستم سه وضعيت كلي در روند توسعه شهر لندن مد نظر بوده است . اولين وضعيت در طول جنگ دوم جهاني بود ، زماني كه جمعت لندن به روند رو به رشد خود ادامه داده و به مرز 7/8 ميليون نفر در سال 1938 رسيد . اگر چه رشد جمعيت كه با توسعه فضايي از سرعت رشدش كم شده بود ، اين امكان برايش ايجاد شد كه با گسترش سيستم حمل و نقل زيرزميني و سروريس اتوبوس راني ، به سمت لبه هاي خارجي شهر لندن حركت كند ...