شهرسازان

      در طرحی شهری تصمیم فردی بی معناست.آیا یک انسان چقدر می تواند یک شهر را تجربه  بکند؟ برای همین هست که متخصص و طراح شهر باید از میان گروههای مردم که می توانند تجارب مشترکی از محیط پیرامونشان داشته باشند نماینده یا نمایندگانی  برگزیند و از این طریق به واقعیت های شهر  دست یابد و به شناخت که اولین مرحله در فرایند طراحی است برسد. گرچه این تنها منبع برای شناخت محیط شهری نیست ولی می توان جامعترین آن باشد . باید توجه داشت که به سبب عدم تخصص گروههای مردمی باید در جمع آوری و تحلیل هوشمندانه رفتار کرد تا از ظاهر اظهارات به حقایق کلی و باطن جامع معضلات و خواست های مردمی رسید.

به طور کلی جای آن دارد که عقلانیت باز شناخته شود و جامعه را با مبانی عقلی مانوس کرد نه با....

در سایه عقلانیت اولین خواسته عدالت خواهد بود عدالتی که نه یک خواست بلکه سرلوحه زندگی هر عضو جامعه است.این جامعه در شناخت عنصر خیر خواه پیروز خواهد بود.......

اصولا طراحی شهری مثل برقراری حکومت کاملا دموکراتیک یک حرکت خرد مندانه و پیشرفته است و به جامعه ای که به درجه قابل قبولی از خردمداری نرسیده نمی توان تحمیل کرد. جوامعی مثل ما بیش از این که  به امکانات نیاز داشته باشند نیاز به درک درست وعاقلانه ای از نیازهای خود دارند. و این خود مستلزم حرکت این جوامع است .خلاصه ی مطلب اینکه طراحی شهری و هر فعالیت مفیدی که نیاز به توجه معنی دار مردم  به خواست هاشان و انتقال آن از طریق یک تشکیلات منظم به متخصص.در این راه تربیت مردم توسط روشنفکران آگاه  و دوری از اقتدار گرایی حکومت در تشخیص مصالح است. 

      طراحی شهری اساسا با سازمان فضایی جامعه سرو کار دارد.طراحی شهری تبلور فرهنگی جامعه از نظر تولید آثار و بناهاییست که بتواند پاسخگوی نیازهای رفتاری جامعه باشند.لکن بسیاری از نیاز های رفتاری در شهر های ما برآورده نشده.طراحی تکنوکراتیک زمانیست که افراد جامعه در طراحی شهری شرکت نداشته باشند و این امر را صرفا به متخصصین حرفه ای واگزارند.فرایند طراحی شهری  دکتر سید حسین بحرینی

 ناهمگوني در شبكه شهری:

          چرا از شهرهای جديد استقبال نمی شود؟

براي اينكه يك مركز سكونتي فعال جذاب بوجود آوريم بايد عوامل مختلفي مانند مكان شهر (طبيعي و مصنوعي) اشتغال و شرايط اجتماعي شهر جديد را به صورت كامل مورد بررسي قرار داده و ارتباط آنها را با يكديگر درنظر گرفت. در نهايت بايد عنوان شود كه بهترين مكان براي احداث شهرهاي جديد روستا- شهرها و شهرهاي كوچك مي باشند كه امكانات اوليه در آنها موجود مي باشد و تقريبا از امتيازات زيادي نسبت به شهرهاي جديدي كه در اراضي بكر ساخته مي شوند برخوردار مي باشند. در حال حاضر شبكه شهري كشور ناهمگون و شكسته است. هرم شهري و هرم جمعيتي كشور با يكديگر همخواني و تناسب ندارد. هرم جمعيت شهري كشور به نفع شهرهاي بالاي 500هزار نفري و بيشتر و به ضرر شهرهاي متوسط بزرگ (شهرهاي 250هزار الي 500هزار نفر) بوده است. لازم است شهرهاي مياني تقويت گردد...

همدان؛ دروازه تاریخ و پایتخت تاریخ و تمدن ایران

آن گاه كه تمدن و شهرنشيني، مرحله تازه‌اي را در 25 سده پيش آغاز كرد، دامنه‌هاي الوند و زاگرس به خاطر ويژگي‌هاي بي­مانندش، بيش از هر نقطه ديگر، به عنوان كانون تمدن و استقرار نمادهاي زندگي شهرنشيني مورد توجه حاكمان قرار گرفت. هر يك از آثار به جاي مانده از دوره‌هاي گوناگون كهن زيستي، راوي رخدادهاي شگفت انگيزي است كه بررسي پيرامون آنها روشنگر شيوه حكومت داري از يك سو و نوع زيست انسان‌ها از ديگر سو است. سنگ نبشته‌هاي موجود در مكاني با عنوان گنجنامه افتخاري بزرگ براي اين ديار است كه بر يگانگي پروردگار گواهي مي‌دهد: ((خداي بزرگ است اهورا مزدا، كه اين سرزمين را آفريد...))

كاوش‌هاي باستان شناسي در تپه‌هاي گيان در نهاوند و بابا كمال و داستان هجرت حيقوق نبي به تويسركان از دلايل محكمي بر قدمت اين سرزمين است. پروفسور گريشمن، باستان شناس شهره فرانسوي در پژوهش هاي خويش به اين باور رسيده كه هگمتانه، پيش از آن (( اكسايا )) شهر كاسي‌ها خوانده مي‌شد و استقرار نخستين دولت ايراني توسط مادها در هگمتانه، آن را شهره عالم كرد.

نام همدان برگرفته از...

  "منظور از فضای شخصی، محدوده­ای است پیرامون جسم فرد که با مرزی نادیدنی مشخص می­شود و کسی نباید پا را درون آن بگذارد. معمولا افراد دوست دارند آنقدر به هم نزدیک شوند که به یکدیگر گرما بدهند و ضمنا آنقدر از هم دور باشند که مزاحم هم نشوند. فضای شخصی الزاما مدور نیست و در همه جهات به یک اندازه گسترش نمی­یابد. فضای شخصی را به پوسته حلزون، حباب صابون و هاله­ای به دور فرد تشبیه کرده­اند."                            

این توصیفی است از "سامر" که در سال 1969 از فضای شخصی ارائه شده است. پژوهشگر دیگری به نام "گافمن" در سال 1971 تعریف دیگری به شرح زیر از فضای شخصی ارائه نمود: 

"فضای پیرامون فرد که ورود دیگری به آن باعث شود فرد احساس کند به حریم او تجاوز شده است و این عمل به ابراز ناراحتی و گاه کنار کشیدن او منجر شود."

رشد شهر نشيني و صنعتي شدن جوامع شهری، فرهنگ جامعه را به سرعت از اعتقادها و آداب و سنن دور كرد و تمايل به زندگي امروزي و استفاده از رفاه و ارزشهاي مادي به نوعي ارزش اجتماعي تبديل شد به گونه اي كه رشد تجملات و تزئينات در سيماي شهر و خانه ها نمايان تر از هميشه شد و جامعه ها را از پايبندي به يكديگر و مناسبات خانوادگي وخويشاوندي دور كرد.

در جوامع سنتي، روابط اجتماعي به هم پيوسته بود، باور هاي مشترك و مشخصي وجود داشت، افراد همديگر را مي شناختند، اعتماد ميان افراد بيشتر بود و روابط اجتماعي براساس آشنايي هاي دراز مدت و دوستي و مناسبات فاميلي و خانوادگي استوار و پايدار بود...