|
بررسی ادبیات شهرسازی و مدیریت شهری در ایران نشان می دهد همواره شهرسازان، مدیران شهری را نفی کرده و عدم موفقیت ها و ناکارآمدی شهرسازی را به شهرداری ها نسبت داده اند و در توضیح ناکارآمدی شهرداری ها به موارد ذیل اشاره داشته اند:
1) ضعف امکانات مالی، پرسنلی و فنی شهرداری ها.
2) مبهم بودن منابع و روش های تامین درآمد شهرداری ها.
3) نبود حضور مردم و مشارکت آنها در اجرای فضاها و تاسیسات عمومی شهری.
4) نبود احساس وظیفه مدیریت شهری و نیز فقدان جایگاه حفظ عناصر باارزش شهر در قوانین شهرداری.
لیکن به نظر می رسد از عوامل ناکارآمدی طرح های شهرسازی، دوگانگی عمیق بین دو الگوی مدیریت مختلف و متفاوت ذیل است:
1) الگوی غیرمتمرکز محلی
2) الگوی متمرکز ملی
از سال ۱۲۸۶ که قانون بلدیه به تصویب رسید تا سال ۱۳۳۴ که قانون شهرداری به تصویب مجلس رسید، گرایش قانون و قانونگذار به الگوی مدیریت شهر به صورت غیرمتمرکز محلی بوده است. و نهادهای محلی (شوراها و شهرداری ها) کانون های اصلی اجرای طرح های شهرسازی محسوب می شوند. به عبارت دیگر...
|
گرافيك، ارتباط ذاتي با مخاطب دارد و چه جايي بهتر از شهر كه چشمهاي تشنه و جستوجوگر مردم همواره بهدنبال اطلاعات جديدي است كه آنها را سريعتر، بهتر و پرسودتر به مقصد برساند؟ 
وندالیسم به معنای تخریب کنترل نشده اشیای و آثار فرهنگی باارزش یا اموال عمومی است که یک ناهنجاری اجتماعی به حساب میآید و دلایل متعددی برای آن عنوان میکنند. وندالیسم را در زمره انحرافات و بزهکاریهای جوامع جدید دسته بندی میکنند و آن را عکس العملی خصمانه و واکنشی کینه توزانه نسبت به برخی از فشارها، تحمیلات، ناملایمات، اجحافها و شکستها تحلیل میکنند.ونداليسم بيشتر به تخريبهاي اجتماعي و يا حركتي اطلاق ميشود كه در آن فرد يا گروهي از افراد به خرابكاري بپردازند. البته وقتي واژه خرابكاري بكار برده ميشود غالباً مواردي در نظر است كه تخريبها اجتماعي و متعلق به عموم جامعه باشد. 