|
در طرحی شهری تصمیم فردی بی معناست.آیا یک انسان چقدر می تواند یک شهر را تجربه بکند؟ برای همین هست که متخصص و طراح شهر باید از میان گروههای مردم که می توانند تجارب مشترکی از محیط پیرامونشان داشته باشند نماینده یا نمایندگانی برگزیند و از این طریق به واقعیت های شهر دست یابد و به شناخت که اولین مرحله در فرایند طراحی است برسد. گرچه این تنها منبع برای شناخت محیط شهری نیست ولی می توان جامعترین آن باشد . باید توجه داشت که به سبب عدم تخصص گروههای مردمی باید در جمع آوری و تحلیل هوشمندانه رفتار کرد تا از ظاهر اظهارات به حقایق کلی و باطن جامع معضلات و خواست های مردمی رسید.
به طور کلی جای آن دارد که عقلانیت باز شناخته شود و جامعه را با مبانی عقلی مانوس کرد نه با....
در سایه عقلانیت اولین خواسته عدالت خواهد بود عدالتی که نه یک خواست بلکه سرلوحه زندگی هر عضو جامعه است.این جامعه در شناخت عنصر خیر خواه پیروز خواهد بود.......
|
