در کشور عزیزمان شاید بتوان گفت که با تلاش و همت های فراوان هرروز مدارس زیادی به دست خیرین یا آموزش و پرورش ساخته میشود که کاملا با جهتگیری های انقلابی و جهادی 30 سال پیش در بر قراری عدالت ستودنی است. اما اگر این سیر به همین شکل ادامه پیدا کند و ما شاهد رفتار های بیخردانه در این امر باشیم در کمتر از چند سال بی شک خسارت این مدارس بیش از سود آنها خواهد بود.

مکعبهای آجری که تمام خاطرات نسل ما را پر کرده اصلا خوب نبودند! و برای فرزندان ما هم طاقت فرسا خواهند بود .کی به این فکر خواهند افتاد که مدرسه فقط سرعت در احداث و استحکام در برابر زلزله نیست!

باید در این زمینه خیلی محتاط بود که اگر ظلمی به کودکانی شود که زبان اعتراض ندارند در آینده شان به شکلی دیگر تقاص خواهند گرفت ! هر چند که انگار این مکعب های آجری بد قواره تمامی ندارند و به مغز معلمان و مسعولین هم سرایت کرده و سیستم های آموزشی کشور از بس انتقاد به خود دیده و هیچ ثمره ممتازی نداشته که دیگر لمس شده ! هنوز کسی باور ندارد که مدرسه هم میتواند کیفیتی غیر از کیفیت مصالح آن داشته باشد. البته این کوتاهی من است که دارم سکوت می کنم و کسی را با این کیفیت آشنا نمی کنم. همین امروز ما دها سال در ساخت مدارس و صدها سال در شیوهی آموزش از ملل دیگر عقبیم شاید هم جلوییم!ولی امروز آنها خیز دیگری در امر مدرسه سازی بر میدارند . چه میشود خیری به جای ساختن مدرسه خردمندانه در پژوهشی سرمایه گزاری کند که کیفیت مدارس آینده را تضمین کند.

در انگلستان دولت برای این منظور یعنی تهیه طرحی برای مدرسه های جدید ۴۵ میلیون یورو سرمایه گزاری کرده!
 
 
منبع: urban quality